Mannenmens - inspringtheater met mannen

U bent hier

Home > Nieuws > Mannenmens - inspringtheater met mannen

Elke woensdagavond ontmoet een groepje mannen elkaar in het Vormingplushuis. En dat is al een tijdje zo. Onder leiding van theatermaker Lucas Vandenbussche timmeren ze aan het inspringtheaterstuk MANNENMENS.

Een heel intensief gebeuren. Stefaan Sercu is één van de deelnemers en vertelt over dit unieke project.

***

Dag Stefaan, wat trok jou over de streep om je in te schrijven voor dit Inspringtheater?

Ieder jaar opnieuw verplicht ik mezelf om op z'n minst één keer mijn grenzen te verleggen en deel te nemen aan een activiteit die ik op het eerste zicht niet zie zitten. Zo volgde ik bijvoorbeeld twee jaar lang schilderen aan de Kunstacademie (niet evident voor een mens met een beperking) en dit jaar werd het dus "Inspringtheater". Tussen haakjes: ik durf het iedereen aanbevelen om gebaande paden te verlaten en nieuwe wegen in te slaan. Daar word je gegarandeerd beter van.

Voor velen klinkt het concept "Inspringtheater" spiksplinternieuw. Wat is dat precies?

Inspringtheater vindt zijn oorsprong in Brazilië, waar de theatermaker Augusto Boal (1939-2009) ten tijde van de dictatuur begon met “Teatro del Oprimido”, (theater van de onderdrukten), een nieuw soort volkstoneel dat oorspronkelijk tot doel had om mensen in armoede sterker te maken.

En wat moeten we ons daar bij voorstellen?

Wel, de grondgedachte van dit “Teatro del Oprimido” is dat je eindeloos kunt blijven palaveren over problemen en dat uiteindelijk toch alles bij het oude blijft. Vandaar het voorstel van Boal om vanuit je eigen problematiek theater te maken, en dat voor een publiek – want van zodra je iets neerzet op scène, verandert er ook iets bij jezelf (én bij de toeschouwers).

Maar België is Brazilië toch niet?

Boal was een genie en bleef niet steken bij zijn eerste inzichten over Inspringtheater. Hij ontwikkelde verschillende varianten waarbij het oorspronkelijke concept steeds rijker werd. In 1978 vluchtte Boal naar Parijs waar hij in contact kwam met de psychoanalyse en zo aan het “Theatre of the Oppressed” nog een extra dimensie toevoegde. Naast de maatschappelijke relevantie werd ook de psychotherapeutische impact van het toneelspelen duidelijk.

Hoe gaat zo'n Inspringtheater concreet in zijn werk?

Heel concreet bekeken wij met theatermaker Lucas Vandenbussche (van de theatermakerij Tink Tank Performances) wat er met ons als mannen gebeurt wanneer we in een kwetsbare situatie terechtkomen, bv. door geldgebrek, werkloosheid, ziekte of een echtscheiding. Hoe tekenen deze ervaringen ons en wat betekenen ze voor ons zelfwaardegevoel, onze relaties, onze visie op onszelf en op onze omgeving? Hoe beleef je de reacties van anderen? Allemaal vragen die via theatertechnieken in scène werden gezet. Zo bouwden we geleidelijk aan de volledige inhoud van het stuk op. Uiteindelijk zag de interactieve theatervoorstelling het licht na een twintigtal repetitiemomenten.

Wordt het script hierdoor niet te persoonlijk? En is het niet delicaat om zulke verhalen voor een publiek te brengen?

Da's een heel goeie vraag, en het ondubbelzinnige antwoord hierop is ‘neen’. De persoonlijke verhalen vormen de basis maar zijn vervolgens totaal onherkenbaar gemaakt. Dit uit respect voor de privacy van de deelnemers én om redenen van psychologische hygiëne. En wie kijkt met de ogen van ziel, zal onder deze vele verhaallijnen nog een diepere dimensie ontdekken: de frustratie omdat ons leven is zoals het is, de onmacht om daar iets aan te veranderen, het onvermogen van mannen om zich helemaal over te geven, het onderhuids verlangen om onvoorwaardelijk lief te hebben, enzovoort.

Het blijft trouwens niet alleen bij herkenning. Er wordt ook verwacht dat de toeschouwers deelnemen. Hoe gebeurt dat?

Dat is het maximum wat we kunnen verwachten, ja. Tijdens tweede opvoering van hetzelfde stuk, meteen na de pauze, krijgt het publiek – geheel vrijblijvend – de kans om mee te spelen, om in te springen zeg maar. Iemand uit de zaal neemt de plaats in van één van de spelers en kan zo het verhaal een totaal nieuwe wending geven. Hij reikt op die manier – vaak zonder het zelf te beseffen – de sleutel tot nieuwe inzichten aan. Maar je moet zoiets meegemaakt hebben om aan te voelen hoe dit precies op gang komt en waartoe het kan leiden.

Ook speciaal aan jullie Inspringtheater is dat alleen mannen het stuk brengen. Waarom?

Oh, je zult als vrouw vast wel al eens ondervonden hebben dat het er helemaal anders aan toe gaat als je alleen met vrouwen iets doet. Wel, bij mannen is dit niet anders. Voorbij de eerste onwennigheid en onzekerheid ontstaat er al gauw verbondenheid en vertrouwelijkheid die je in gemengd gezelschap of tijdens het leven van elke dag niet zo gauw meemaakt. Paradoxaal genoeg doet urenlang samenzijn met mannen meer dan ooit beseffen hoe groot de betekenis van vrouwen in ons leven is. Het is dan ook zeker geen vrouwonvriendelijk stuk geworden.

Terug naar dat stuk van jullie, waarom vind je dat mensen naar de voorstelling moeten komen?

Laten we wel wezen: mensen moeten komen omdat ze goesting hebben om te komen natuurlijk. En als ze zich dan openstellen voor wat er gebeurt, krijgen ze daar – als kers op de taart – nog een kostbaar cadeau bovenop : een authentiek toneelspel van mannen die, vaak tegen beter weten in, zichzelf overstijgen en zo een nieuwe adem en een nieuw verhaal vinden. Dit zorgt trouwens ook bij de toeschouwers voor licht in de ogen, en voor warmte in het hart.

Mannenmens’ trekt het podium op, met verschillende voorstellingen in januari en febrauri - meer info vind je binnenkort op deze website!

GRATIS BROCHURE

Bekijk de brochure of registreer je om ze gratis in je bus te krijgen.

V-Zine (elektronische nieuwsbrief)

You must have Javascript enabled to use this form.